Xeta xwar ji gayê pîre

Kero nemre bihar hat

Nivişta bê tişt, xwedyê xwe kuşt

Mirişk çav batê kir qulê xwe katand.

Derdê dilekî, jî barê deh mîlan girantir e

Rovi ne di çû kûlêr, hejik jî tirîya xweve kir