Xweş dibe cihe xençera, xweş nabê cihe xebera.

Bi pirsê mirov diçe mala xwedê

Ku agir bi çiyê ket ter û hişk tev dişewitin

Hetta min xwe naskir emrê xwe xelas kir

Ji rovî fenektir tune ji eyarê wî pirtir tune

Eyba reş, fedya giran