Ê rabe cîhê wî, ê bimre jina wî dimîne

Kerê min çû seferê, hat seferê, dîsa kerê berêye

Gurê, ku dijminî min nîn e, bila hezar salî bijî

Gotina rast bi mirov ne xweş tê

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Hevalê bêje “heval heval” mede dû