Roja xweş bi serîda xweşe

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Tifkirine bake bake gotiye ruyem ava bahre şil nabe tif te şil be

Rûyê reş ne hewcî tenîyêye

Hechecikê silava li hecêk.

Şam dûr e ma mişar jî dêr e