Li kerê mirî digere ku nala jêke

Kî tî be nan û av, kî têrbe dil da yâr dixwaze

Ta bi ta dibe rih

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Ji xelkêre masîgiro ji xwere kwêsîgiro

Şûşa dil ku şkest nacebire