Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Hem serê xwe dişkîne hem jî xercê xwe dide

Dît ezim nedît dizim

Hêkira he mekî, te hekir deng mekî

Zimanê xwe jêke cîhê xwe çêke

Malê çamêrkî û xesiskî wek hev dere