Kûçik ji kê bitirse bi wî alî direye

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Rohn dikim nan derê, tir dikim dan derê

Dê û bavê xwezîya tuneye

Simbêl bi pisîka ji heye

Zimanê dirêj darkukê serê xwedyê xwe ye