Mêrikî li hespê xelkê timî peya ye

Mala me li çoyê meye, çoyê me li ser milê meye

Zikê xwe hî neke di nana bejna xwe hî di fistana e ser te be salu zamana

Mirişka bigere wê lingê wê bi zelq be.

Rovi ne di çû kûlêr, hejik jî tirîya xweve kir

Mêja Kurmanca ne ibadete, adete.