Yarê diya mi yek ba minê bi dendikê bihiva bi xwedi bikra.

Dê û bavê xwezîya tuneye

Çêlekê mara bê jahr nabin

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Mirov pîr dibe, dil pîr nabe

Carna mirov ji yarê diya xwere dibê yabo.