Aşê dîna bi xwe digere

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Ji qantir re gotin “bavê te kîye?” got xalê min hesp e

Di nava her gunehekî de, rêyek ku diçe kufrê heye

Jijo destê xwe, ser çelike xwere birîya û gotîya:çika şahîka.

Nanê xwe bide nanpêja, bila nanekî te zêde biçe