Bi xwezîya dest nagije baqê kezîya

Kerê min çû seferê, hat seferê, dîsa kerê berêye

Li bejnê neri bi zêra kirî, laçek rakir kertkê gurî

Diza ji diza dizî, erd û asîman lerizî

Mirişka bigere wê lingê wê bi zelq be.

Heta rastî digere, vir cîhê xwe digre