Yek ta nabe, du ta tê ranabe

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Kevir çiqasî jî di avê de bimîne, dîsa nerm nabe

Gotinên pêşîya, wek neqşê keviran e

Bira miradê me hebe bila ji kevir be

Go keç birin ha deşta mûşe ha pişta dergûşe.