Xezalê baztir nîne, ji nesîbê xwe pêda na xwê

Nan û pîvaz hebe nexweşî çavreşîye

Gul ew gul bû baran lê hat şil bû

Xwediye xêra, dibe rebenê

Kanîya ku tu avê jê vexwi kevra navêjyê

Kumê rasta tim qetîyayîye