ketin
- 1dalmakcihekî
- 2devrilmek
- 3düşkünleşmek
- 4düşme
- 5düşmek
- 6düşüşkar û awayê ketinê
- 7geçmektiştekî
- 8girme
- 9girmekbi nava hev ketin, bi hev girtin
- 10inhitat
- 11izmihlâl
- 12sokulmak
- 13sokuluş
- 14tedeni
- 15tükeniş
- 16tükenme
- 17tükenmek
- 18ulaşmatiştekî
"ketin" peyveke kurdî ye û bi Tirkî tê wateya "dalmak, devrilmek, düşkünleşmek".