Diza ji diza dizî, erd û asîman lerizî

Jijo destê xwe, ser çelike xwere birîya û gotîya:çika şahîka.

Ji rovî fenektir tune ji eyarê wî pirtir tune

Dara xwezîya şîn nabe

Here ba wî însanî go te bi girîne, te ne kenenê

Tu çi têxî kewarê wê ew bê xwarê