Xudê hebe, kes tunebe

Nivişta bê tişt, xwedyê xwe kuşt

Mirî venagere bi girî

Darê ji binî nebibire

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Hetta min xwe naskir emrê xwe xelas kir