Qedrê gulê çi zane, kelbes divê kerê reş

Eyba reş, fedya giran

Dara xwezîya şîn nabe

Çela ku mirev ji hevalê xwe re bi kohle, rojekî bi xwe dikevê

Bira rû bêşe zik ne êşe

Navê gur derketîye, rovî dinya xera kir