Her giya li ser koka xwe şîn tê

Neger li newala nebin xeyala

Nivişta bê tişt, xwedyê xwe kuşt

Mirov xwe bi destê xwe ne xurîne xura mirov naşkê

Malê çamêrkî û xesiskî wek hev dere

Kerê mirî ji gur natirse