Qûsî naxwe avrîya masî

Heyfa ciwanîyê pîrî li pêye

Bira rû bêşe zik ne êşe

Nivişta bê tişt, xwedyê xwe kuşt

Karê ne ji mire bayê wê di ser mire

Kerê min çû seferê, hat seferê, dîsa kerê berêye