Gul ew gul bû baran lê hat şil bû

Şahdê rovi terya wîye

Kî tî be nan û av, kî têrbe dil da yâr dixwaze

Eyba reş, fedya giran

Gur dikujin qijak dixun

Zimanê dirêj darkukê serê xwedyê xwe ye