Hem ji dêrê bû hem jî ji mizgeftê

Nivişta bê tişt, xwedyê xwe kuşt

Tu dojehê nebînî bihuşt bi te xweş nabe

Diza ji diza dizî, erd û asîman lerizî

Her giya li ser koka xwe şîn tê

Eger xêr bê welatekiwê bigihije hemi cihê welat.