Hêkira he mekî, te hekir deng mekî

Ji hirçkê du eyar dernayê

Ker ji kera çedibin

Ji rovî fenektir tune ji eyarê wî pirtir tune

Rovi ne di çû kûlêr, hejik jî tirîya xweve kir

Yê ku nefsa xwe islah nekirîye, nikare yekî din islah bike