Lê kalîyê lê korîyê, mirin çêtire ji feqîrîyê

Li kerê mirî digere ku nala jêke

Çela ku mirev ji hevalê xwe re bi kohle, rojekî bi xwe dikevê

Dara xwezîya şîn nabe

Şûşa dil ku şkest nacebire

Hingivê debeye di eyarê kuçikdaye