Gotinên Evînê yên Kurdî
Gotinên Evînê yên xweş — her yek bi werger û deng, bo parvekirinê.
- Ez ji te hez dikim. Seni seviyorum.
- Ez bê te nikarim bijîm. Sensiz yaşayamam.
- Tu ronahiya jiyana min î. Sen hayatımın ışığısın.
- Tu wateya jiyana min î. Sen hayatımın anlamısın.
- Tu her tiştê min î. Sen benim her şeyimsin.
- Ez her li te difikirim. Hep seni düşünüyorum.
- Tu gula min î. Sen benim gülümsün.
- Min dil daye te. Sana gönül verdim.
- Heta dawiyê, tu ya min î. Sonsuza dek, sen benimsin.
- Bê te nabe. Sensiz olmaz.
- Min bîriya te kiriye. Seni özledim.
- Di dilê min de te heye, wek stêrkek di şevê de. Kalbimde sen varsın, gecedeki bir yıldız gibi.
- Çavên te ronahî ne, tu bûyî xewna min. Gözlerin birer ışık, sen benim rüyam oldun.
- Tu roj î li ser rojan, tu heyv î li ser şevan. Sen günlerin güneşisin, gecelerin ayısın.
- Bi te re her dem xweş e, bê te dil xemgîn e. Seninle her şey güzel, sensiz kalp hüzünlü.
- Dema tu tê, dilê min vedibe. Sen geldiğinde kalbim açılır.
- Navê te li ser lêvên min e, wek stranek bêdeng. Adın dudaklarımda, sessiz bir şarkı gibi.
- Ez ji bo te dimirim. Senin için ölürüm.