Dikana Bekiro, du qalıb sabûn û çar torbe xwê

Xudê ji yekire xera bike diranê wi di pelûlê de diskê.

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Tu dojehê nebînî bihuşt bi te xweş nabe

Jin kelehe mêr girtiye.

Mirov xwe bi destê xwe ne xurîne xura mirov naşkê