Navê gur derketîye, rovî dinya xera kir

Xwediye xêra, dibe rebenê

Her giya li ser koka xwe şîn tê

Dê û dotê şerkirin, bêaqila bawer kirin

Tirs ne kêmasî ye, netirsîn zêdehî ye

Dilê şiwan bixwaze dikare ji nêrî şîr derxe