Agir berda kayê, xwe da ber bayê

Hin dikin hin dixwun

Nanê xwe bide nanpêja, bila nanekî te zêde biçe

Çû dermanê mizê gû lê esiri.

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Qedrê gulê çi zane, kelbes divê kerê reş