Dikana Bekiro, du qalıb sabûn û çar torbe xwê

Zor gêzerê radike

Şerê sibê ji xêra êvarê çêtire

Şêr dimre navêwî, çêlek dimre postêwî dimîne

Tu dojehê nebînî bihuşt bi te xweş nabe

Ji rovî fenektir tune ji eyarê wî pirtir tune