Mer meran dikujin,ew ura dişwe.

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Eyba reş, fedya giran

Jin kelehe mêr girtiye.

Dê û dotê şerkirin, bêaqila bawer kirin

Bira şêr ê rokê be, ne roviyê salekê be