Karê ne ji mire bayê wê di ser mire

Rih dibe bost dijmin nabe dost

Xwedîye xêra, dibe rebenê evdalê ber dera

Xweş dibe cihe xençera, xweş nabê cihe xebera.

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Ku te girt bernede, ku te berda bi dû nekeve