Navê gur derketîye, rovî dinya xera kir

Ku agir bi çiyê ket ter û hişk tev dişewitin

Ya herro,ya merro.

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Baran disekine ga bi cil dike.

Qûsî naxwe avrîya masî