Miradê min dil be, ber serîyê min kevir be

Ê jinê berde li panîyê nanêre

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Dilê yekê ket kevirekî heft salan bi xwe re gerand

Ba ji tehtê çi dibe?

Ya nare aş, ya jî dere aşvan dikuje