Dê û bavê xwezîya tuneye

Mala mêran kaniya zêran

Jijo destê xwe, ser çelike xwere birîya û gotîya:çika şahîka.

Qencîya herî mezin zanîn e

Xeta xwar ji gayê pîre

Ava da ser serî; çi bihistek çi çar tilî