Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Ne dujminê xeraba bin, dujminê xerabîyê bin

Bira avis be kengi dizê bila bizê

Bi xwezîya dest nagije baqê kezîya

Derdê feqîran nan e, derdê axa kêf û dîlan e

Gurê, ku dijminî min nîn e, bila hezar salî bijî