Birîna li hevalen, qaliştekê zinaran

Ez ezim tu tuye.

Ji xelkêre masîgiro ji xwere kwêsîgiro

Seb û şekir çûn Dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, seb rabû pesnê xwe kir

Hevalê bêje “heval heval” mede dû

Aqlê sivik, barê giran e