Rovi ne di çû kûlêr, hejik jî tirîya xweve kir

Pîvaz, çi sor çi sipî

Dilê yekê ket kevirekî heft salan bi xwe re gerand

Her giya li ser koka xwe şîn tê

Rûyê reş ne hewcî tenîyêye

Şerm, şerefa jina ye