Çortan / Keş
Çortan (di herêmên kurdî yên Tirkiyeyê de jê re keş/keşk, li Iran/Iraqê kashk, di nav koçeran de qurut/kurut jî tê gotin) rêyeke parastina mast e ji bo zivistanê û rê. Ew malzemeyeke diyarker e di gelek şorbe û xwarinên gundî yên kurdî de, ku di avê de tê helandin û nêzî dawiya pijandinê tê zêdekirin ji bo tirşî û qewatê.
Çawa çêbikî
Masta tirş heta nerm bibe biherikîne, paşê wê bikelîne û bidewisîne. (Bi awayê kevneşopî, pêşî run ji dew di meşkê de tê veqetandin, û keşkê mayî tê kelandin.)
Bila tevahiya dewisandî çend rojan li cihekî germ bihêre, paşê ava wê biherikîne da ku keşkek qewî (masta dewisandî) bi dest bixî.
Keşkê qewî bi xwê li gorî tamê biherikîne; heke bixwazî îsota sor a hêşandî an giyayên zuwa lê zêde bike.
Keşkê bi xwê di mezinahiya gûzan de gilover bike (an wek perçik û terh çêke). Gulokên biçûktir zûtir zuwa dibin.
Gulokan li ser sînekê dayne û çend rojan di tavê de zuwa bike heta bi tevahî hişk û berdewam bibin.
Bo bikaranînê: gulokên zuwa biperçiqîne an bihêre û di avê de bihelîne da ku xemûrek çêbe. Bo qewîkirin û tirşkirina şorbe û xwarinan bikar bîne, an di xwarinên goşt, brinc û sebzeyan de têke da ku kûrahiyek tirş û tam bide. Zuwa, li cihekî sar û hişk, di sarincê an cemedanê de hilîne.