Şorbeya Mast (Şwêdiz)
Bi kurdî wek şwêdiz û li gelek herêman wek girar/şorbeya girar tê naskirin; şorbeyeke mast a nerm û tirş ku bi kevneşopî di dawetên kurdî de tê pêşkêşkirin. Teknîka sereke ev e ku mastê lêdayî hêdî hêdî di şorba sarbûyî de (ne ya dikele) tê tevlîkirin û bê navber tê tevdan da ku mast nelûle bibe. Guhertoyeke bi savar an brincê pijyayî di mast de jî berbelav e.
Çawa çêbikî
Goştê berxî di ava bi xwê de bê serpoş bikelîne, kefê dema derdikeve bigire. Di firaqeke cuda de kaarî, fasûlyeyên kesk û nokên gevizandî bikelîne heta nerm bibin.
Goştê pijyayî ji hestî veqetîne û wek perçeyên biçûk hûr bike. Berx, ava wê ya pijandinê û sebzeyan di firaqeke mezin de tev bike û bê serpoş bisotîne heta kêm bibe.
Sîrê bi hinek xwê re hûr biperçiqîne. Mastê lêde heta bi tevahî nerm bibe, paşê xwê û sîrê perçiqandî baş tê de tev bike.
Dema şorbe bi têra xwe kêm bibe, ava zêde derxe û nêzîkî yek fîncan şorbe di firaqê de bihêle. Bihêle şorbe baş sar bibe (ev rê li ber çirîna mastê digire).
Mastê biharatkirî hêdî hêdî di şorbeya sarbûyî de tev bike, bi domdarî tev bide heta xweş û germ bibe; nehêle bi tundî bikele.
1/3 fîncan runê zeytûnê germ bike heta dilopek av lê biçirçire. Pûngê hişk, îsota reş û îsota sor bi comerdî lê zêde bike, paşê ji ser êgir rake.
Runê bîhndarkirî li ser şorbeyê birijîne û du caran hêdîka tev bide. Germ an di germahiya odeyê de bi brinc an nan pêşkêş bike.