Serûpel›Gotinên pêşiyan

Gotinên Pêşiyan ên Kurdî

Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.

Gul bê stirî nabe
Gül dikensiz olmaz
Gul ew gul bû baran lê hat şil bû
Gül o güldü, yağmur yağdı ıslandı
Gur dikujin qijak dixun
Kurt öldürür, karga yer
Gurê, ku dijminî min nîn e, bila hezar salî bijî
Bana düşman olmayan kurt bin yıl yaşasın
Ha cigara ber bayê ha gayina nav kayê.
Ha rüzgara karşı içilen sigara,ha samanlıkta yapılan sevişme
Ha kevir li cer ket ha cer li kevir ket
Ha taş testiye değmiş ha testi taşa
Hechecikê silava li hecêk.
Ey kırlangıç hacca selam söyle.
Hêdi dimeşim bela dighê min, zû dimeşim ez dighêm bela
Yavaş yürüyorum, bela bana yetişiyor, hızlı yürüyorum, ben belaya yetişiyorum
Heft cara li male xwe bi gera, payda gunehe xalke hilena.
Evini yedi kere aramadıkça, birilerinin günahını alma.
Heft sâlâ çû sêferê dîsa hât kêrê berê
Yedi sene sefere gitti geldi gene eski eşek