Gotinên Pêşiyan ên Kurdî
Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.
Feqîr çûn xwe daliqînin dîtin ku dewlemend li ba dibinFakirler kendini asmaya gitti, zenginlerin ipte sallandıklarını gördüler
Galgala ket nav dev û dirana, wê bigere li bajar û şaristanaAğız ve dişerin arasına düşen söz, kentleri memleketleri dolaşır
Giha dibin kevirde namine.Taşın altında ot kalmaz.
Gihayê hewşê tehl eEvin avlusunun otu acıdır
Go keç birin ha deşta mûşe ha pişta dergûşe.Kız yuvadan uçtuktan sonra; ha beşiğimin yanında, ha muş'ta ne fark eder ki.
Golikek, navê naxirekê pîs dikeBir buzağı bir inek sürüsünün adını kirletir
Gotin: Bavê te siwara wi kuşt an peyan?", "Goti: Pişti ku kuştin, çi siyar û çi peya".Dedi: Babanı süvariler mi yoksa yayalar mı öldürdü?”, “Dedi: Öldürüldükten sonra ha süvari, ha yaya, ne fark eder"
Gotin zirar e, kirin kar eSöylemek zarardır, yapmak kâr
Gotina rast bi mirov ne xweş têDoğru söz insana hoş gelmez
Gotinên pêşîya, wek neqşê keviran eAtasözleri taşlardaki nakışlar gibidir