Serûpel›Gotinên pêşiyan

Gotinên Pêşiyan ên Kurdî

Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.

‎Jiyana rojekîye bi rûmet, ji jiyana salaye bi koletî çêtire
Bir günlük onurlu yaşam, yıllarca boyun eğip kölece yaşamaktan iyidir
Kanîya ku tu avê jê vexwi kevra navêjyê
Su içtiğin kaynaga taş atma
Karê ne ji mire bayê wê di ser mire
Benim olmayan isin yeli üzerimden geçsin
Keça gan nîsandayê didan.
Kızın gönlü varsa gülümser.
Keçkê bêbav çiyayê bêav
Babasız kız susuz dağ gibidir
Keda helal dibe mû naqete, keda haram bibe weris ji diqete
Helal ekmek kil olsa kopmaz, haram ekmek halat da olsa kopar
Ker ji kera çedibin
Eşek, eşekten doğar
Kerê min çû seferê, hat seferê, dîsa kerê berêye
Eşeğim gitti sefere geri geldiğinde hala aynı eşekti
Kerê mirî ji gur natirse
Ölmüş eşek kurttan korkmaz
Kerê reş xwe spî dibîne
Kara eşek kendini ak görür