Serûpel›Gotinên pêşiyan

Gotinên Pêşiyan ên Kurdî

Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.

Ta bi ta dibe rih
Kil be kil sakal olur
Tajî bi zorê nare nêçîrê
Tazı zorla ava gitmez
Te cat,Xudê ra murat.
Senden çaba, Allahtan murat.
Teyrê ku goşt dixwûn nikilxwarin
Et yiyen kartallar eğri gagalı olur
Tifkirine bake bake gotiye ruyem ava bahre şil nabe tif te şil be
Tükürmüşler kurbağaya kurbağa demiş: Benim yüzüm denizden ıslanmıyor, tükürüğünden ıslanacak.
Timayî birakuje
Tamah, kardeş öldürendir
Tirs ne kêmasî ye, netirsîn zêdehî ye
Korku eksiklik değildir, korkmamak fazlalıktır
Tirsa gur ji baranê heba wê ji xwere kulavek çêkra
Kurdun yağmurdan korkusu olsaydı kendine bir aba yapardı
Tişte belaş weke laş e
Beleş, leş gibidir
Tu bi hiriba tê li nav keri ba.
Yapağılı olsaydın sürü arasında olurdun.