Gotinên Pêşiyan ên Kurdî
Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.
Ya herro,ya merro.Ya gidersin, ya ölürsün.
Ya nare aş, ya jî dere aşvan dikujeYa değirmene gitmiyor ya da gidip değirmenciyi öldürüyor
Yarê diya mi yek ba minê bi dendikê bihiva bi xwedi bikra.Anamın dostu bir tane olsaydı onu bademiçiyle beslerdim.
Yê ku nefsa xwe islah nekirîye, nikare yekî din islah bikeNefsini ıslah etmeyen, başkasını ıslah edemez
Yek ta nabe, du ta tê ranabeBir iplik olmuyor, iki iplik geçmiyor
Zikê xwe hî neke di nana bejna xwe hî di fistana e ser te be salu zamanaKarnını 2 ekmeğe alıştırma endamını 2 fistana alıştırma elbet bir gün yokluğunu da görürsün
Zikê zaroka kîrve lê zimanê wan nagereÇocuklarin karınları söz doludur ama dilleri dönmez
Zilam kahnîya pîrek birka, go birk şikestî bê av xwe têda na girê.Erkek bir kaynaksa kadın bir havuzdur, havuz çatlaksa kaynaktan gelen su birikmez.
Zimanê dirêj darkukê serê xwedyê xwe yeUzun dil sahibinin başına agaçkakandır
Zimanê xwe jêke cîhê xwe çêkeDilini kes ki yer edinebilesin