SerûpelGotinên pêşiyan

Gotinên Pêşiyan ên Kurdî

Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.

Xezalê baztir nîne, ji nesîbê xwe pêda na xwê
Ceylandan daha atiği yoktur ancak o bile nasibinden öteye geçemez
Xilt çiqas axê bikole bi serê xwe dadike
Köstebek ne kadar toprağı kazarsa başına döker
Xudê hebe, kes tunebe
Allah olsun, kimse olmasın
Xudê ji yekire xera bike diranê wi di pelûlê de diskê.
Allah birisinin işini bozarsa dişi sütlaçta kırılır.
Xudê noka dide ê bê didan
Allah nohutu dişsize verir
Xwedîye fise xwe dihise
Osuruğun kokusunu ilk yapan alır
Xwediye xêra, dibe rebenê
evdalé ber dera. - Hayır sahibi, kapı önü garibanına döner.
Xwedîye xêra, dibe rebenê evdalê ber dera
Hayır sahibi, kapı önü garibanına döner
Xweş dibe cihe xençera, xweş nabê cihe xebera.
Hançer yarası bile iyileşir ama gönül yarası iyileşmez.
Xwestek û kodik bi sûnde?
Dilencilik ve utangaçlık olmaz.