Gotinên Pêşiyan ên Kurdî
Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.
Eger xêr bê welatekiwê bigihije hemi cihê welat.Eğer bir ülkeye iyilik gelirse ülkenin her yerine ulaşır.
Em dibêjin bavê me ji birçiyan di mire, ew dîbe hûn çima birinç kî jê re çênakinBiz diyoruz babamız açlıktan ölüyor, o diyor niye ona bir pilav yapmadınız
Erd birinc be, av rûn beYer pirinç olsun,su yağ olsun
Erd birinc be, av rûn be, ku xwedi tunebe zû xelas dibe.Yer pirinç olsa, su da yağ, sahibi yoksa tez biter.
Êş hat Şamê, ecelhati mirin.Bulaşıcı hastalık Şam’dan geldi, eceli gelenler öldü.
Eyarê bênamûsa fireheNamussuzun postu geniş olur
Eyba reş, fedya giranKara ayıplan, ağır utan
Ez çi dibêjim bilûra mi çi dibêjeBenim dediğim ne kavalımın dediği ne
Ez ezim tu tuye.Ben benim sen sensin.
Fala qereçîya lihev derdikeveÇingenenin falı birdir, atar tutturur