Serûpel›Gotinên pêşiyan

Gotinên Pêşiyan ên Kurdî

Şehrezayî û henek di gotinên pêşiyan ên kurdî de — bi werger û wateyên wan.

Dara xwezîya şîn nabe
Keşkenin ağacı yeşermez
Darê ji binî nebibire
Ağacı kökünden kesme
Dê û bavê xwezîya tuneye
Keşkelerin annesi babası yoktur
Dê û dotê şerkirin, bêaqila bawer kirin
Ana kız kavga ettiler, akılsızlar inandı
Dema mirov got “heq” çem disekine, av diçike
İnsan “hak” dediği zaman, ırmak durur, su kesilir
Derdê dilekî, jî barê deh mîlan girantir e
Gönüldeki bir dert sırtladığın on yükten ağırdır
Derdê feqîran nan e, derdê axa kêf û dîlan e
Fakirler ekmek derdindeler, Ağa ise keyif ve şenlik derdindedir
Derew dijminê Xwedê ye
Yalan Allah'ın düşmanıdır.
Derîyê xerata bi benda girêdayî ye
Marangozun kapısı bağlanmış ipten olur
Deryê xwe bigir ciranê xwe diz dernex.
Kapını kapa, komşunu hırsız çıkarma.